تحقیقات جدید نشان میدهد که ورزش ساختاری میتواند به طور قابل توجهی به افزایش بقا در بیماران مبتلا به سرطان کمک کند. این مطالعه که در British Journal of Sports Medicine منتشر شده، به بررسی 123 مطالعه علمی پرداخته و 21 آزمایش بالینی را که شامل 8449 شرکتکننده (88 درصد زن) از آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا و آسیا بود، مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است.
شرکتکنندگان به طور متوسط 54 سال سن داشتند و مدت زمان پیگیری آنها حدود 64 ماه بود. سرطان سینه، شایعترین نوع سرطانی بود که مورد بررسی قرار گرفت و پس از آن، سرطانهای روده بزرگ و پانکراس در رتبههای بعدی قرار داشتند.
نتایج نشان داد که ورزشهای هوازی ساختاری، مانند شنا، دویدن، پیادهروی سریع و دوچرخهسواری، که در چارچوب درمان بیماران انجام میشود، با بهبودهای قابل توجهی در بقا همراه است. به طور خاص، افرادی که در طول درمان خود فعالیت بدنی داشتند، 23 درصد کمتر در معرض خطر مرگ و 17 درصد کمتر در معرض خطر عود بیماری قرار داشتند. همچنین، آنها 18 درصد کمتر در معرض خطر مرگ به هر دلیلی و 26 درصد کمتر در معرض خطر مرگ ناشی از سرطان بودند.
دانشمندان بر این باورند که باید به پتانسیل درمانی ورزش ساختاری در مدیریت سرطان توجه بیشتری شود. آنها همچنین به توضیحات بیولوژیکی این پدیده اشاره کردند، از جمله تقویت پاسخ ایمنی بدن، بهبود گردش خون در تومورها و کاهش هورمونهای جنسی که میتواند منابع مورد نیاز برای سلولهای سرطانی را محدود کند.
با این حال، باید به یک نکته مهم توجه کرد: شرکتکنندگان ممکن است به طور کلی سبک زندگی خود را به سمت سالمتر شدن تغییر داده باشند، که شامل تغییر در رژیم غذایی و سایر عادات نیز میشود. همچنین نوع، مدت و شدت فعالیتهای بدنی متفاوت بود و بیشتر دادهها مربوط به سرطان سینه بود، با اطلاعات محدود در مورد مراحل پیشرفتهتر بیماری.
